Inwestycja w złoto w 2019 roku może przebiegać na wiele sposobów. Od zakupu fizycznego kruszcu pod postacią monet bulionowych lub sztabek złota, po inwestycję w kontrakty, certyfikaty i jednostki ETF notowane na GPW oraz na innych światowych giełdach. Nie trudno się domyślić, że każda z tych opcji inwestowania w złoto posiada swoje plusy i minusy.

Poniżej znajdują się trzy, moim zdaniem, najprostsze i najlepsze możliwości z punktu widzenia polskiego inwestora wraz z ich wszystkimi wadami oraz zaletami.

Inwestowanie w złoto w formie fizycznej: monety bulionowe vs. sztabki złota

Metoda najprostsza, najszybsza i pozornie najbardziej dostępna dla przeciętnego Kowalskiego. Pytanie tylko czy najbardziej efektywna?

Przede wszystkim trzeba tu mieć na uwadze, że lepsze bywa wrogiem dobrego. Nie warto więc kupować wymyślnych, rzadkich i unikalnych monet, lecz zamiast tego wybierać po prostu te najtańsze, w których płaci się wyłącznie za wartość samego złota, a nie za ulotną rangę kolekcjonerską.

Złote monety w Mennicy Wrocławskiej kosztują od 4774 PLN (najtańszy Australijski Kangur) do 5004 PLN (najdroższy Amerykański Bizon). A więc złoto bulionowe pod postacią Kangura jest droższe o niemal 4%, a pod postacią Bizona niemal o 9% od dzisiejszej ceny spot złota notowanego na światowych giełdach. To źle.

Drugi kruczek jest taki, że odkupując od inwestorów monety bulionowe, Mennica zaoferuje cenę o 2% niższą niż aktualne notowania złota. Tak więc przy tej opcji spread przy zakupie złota wynosi już na wstępie minimum 6%, co jest stratą inwestora.

Nieznacznie tańsze od monet inwestycyjnych są sztabki złota, których obecna cena wynosi 4761 PLN za uncję (różnica 13 PLN w porównaniu do najtańszych monet bulionowych). Jednak ten zysk wydaje się niewystarczający, biorąc pod uwagę inną przewagę płynącą z posiadania złotych monet inwestycyjnych nad posiadaniem samych sztab złota.

Otóż monety bulionowe są legalnym środkiem płatniczym o nominalnej wartości 50 USD. To z kolei oznacza, że można je z powodzeniem wywozić poza granicę kraju oraz Unii Europejskiej bez potrzeby zgłaszania takiej operacji.

Limit wywozu gotówki wynosi bowiem równowartość 10 000 USD, a skoro złote monety są legalnym środkiem płatniczym o nominale 50 USD, to oznacza, że bez potrzeby składania deklaracji celnej można ich wywieźć aż 200 sztuk o łącznej realnej wartości kruszcu niemal miliona złotych. Ze sztabkami ta operacja się nie uda i taki wywóz trzeba będzie zadeklarować. Jest to znaczna zaleta, którą oferują monety bulionowe.

Gdyby dla kogoś jednorazowy zakup uncjowej złotej monety za prawie 5000 PLN był zbyt dużym finansowym wyzwaniem, to teoretycznie dostępne są także mniejsze egzemplarze monet bulionowych o wadze 1/2, 1/4 czy nawet 1/20 uncji złota. Zakup mniejszych niż uncjowe jest jednak nieopłacalny, ponieważ występuje na nich o wiele wyższa marża w przeliczeniu na uncję złota.

Jedna z tańszych i bardziej popularnych uncjowych monet bulionowych, czyli Kanadyjski Liść Klonowy, kosztuje 4800 PLN. Natomiast ta sama złota moneta w wersji 1/10 uncji to wydatek rzędu 609 PLN, a więc aż 6090 PLN w przeliczeniu na całą uncję złota! W takim przypadku inwestycja w złoto przestaje mieć już jakikolwiek sens.

Alternatywą dla Mennicy Wrocławskiej (działającej też pod nazwą Goldenmark) jest zakup w Mennicy Polskiej, jednak tutaj ceny złota są nieznacznie wyższe, np. 4774 vs. 4830 PLN za uncjowego Australijskiego Kangura.

Nie polecam natomiast kupowania złotych monet ani sztabek złota z drugiej ręki poprzez serwisy aukcyjne z uwagi na to, że łatwo trafić tam na wolframowe podróbki. Istnieją co prawda różnego rodzaju wagi i linijki, a nawet aplikacje na telefon, które pozwalają rozpoznać podróbki, ale do tego potrzebna jest fizyczna obecność towaru.

Złote monety i sztabki można zamówić w obu mennicach przez internet lub w stacjonarnych sklepach, które znajdują się w większych miastach.

Inwestycja w złoto w 2019 roku na odległość: zakupy w Singapurze

Ciekawym rozwiązaniem jest możliwość zainwestowania w złoto poprzez zakup fizycznych sztabek, które następnie przechowywane są dla inwestora w zbiorczym skarbcu.

Kupić można dowolną liczbę gramów, które zamiast zostać dostarczone na domowy adres w formie sztab złota, ulokowane zostaną dla nas w skarbcu należącym do firmy handlującej kruszcem. Skarbiec zlokalizowany jest w jednej z najbezpieczniejszych i najstabilniejszych jurysdykcji na świecie, czyli w Singapurze.

Kraj ten nie wprowadza żadnych wymogów odnośnie raportowania tego, kto kupuje i kto sprzedaje złoto. W Polsce Mennica Wrocławska i Mennica Polska muszą zbierać dane od klientów, którzy kupują złoto o wartości przekraczającej 50 000 PLN.

O naszych sztabkach złota ulokowanych w Singapurze nie dowie się natomiast nikt, bo kraj nie wymienia takich informacji ani z Unią Europejską, ani ze Stanami Zjednoczonymi. W dodatku od sprzedaży złota na tamtejszym rynku nie zapłacimy ani grosza podatku.

Inwestowanie w złoto chyba nigdy jeszcze nie było tak bardzo anonimowe.

A jak wyglądają ceny złota w Singapurze? Dość atrakcyjnie. Jedna uncja złota pod postacią sztabki kosztuje obecnie 4708 PLN, a więc jest to najtańsza opcja z najniższym spreadem. Oznacza to, że przy zakupie złota w ten sposób musimy zapłacić tylko 2,30% więcej niż wynosi aktualna cena złota spot. W przypadku Mennicy Wrocławskiej było to 4% przy sprzedaży plus 2% przy odkupieniu złota.

Posiadany w singapurskim skarbcu kruszec można w dowolnej chwili bez dodatkowych opłat wymienić na fizyczne sztaby złota o wadze minimum 100g lub swoje gramy odsprzedać przez internet bez żadnych dodatkowych opłat. W pierwszym przypadku istnieje opcja dostawy złota pod wskazany adres lub osobistego odbioru i płatności gotówką. W drugim przypadku transakcja odbywa się wyłącznie w formie rozliczenia gotówkowego przez internet, bez potrzeby transportu fizycznego kruszcu.

Firma oferująca tego typu rozwiązanie nazywa się BullionStar.com Singapore. Więcej na ten temat pisał na forum Greg, który sam korzysta z tego sposobu na inwestowanie w złoto.

Jak zainwestować w złoto poprzez fundusz ETF?

Nieco podobnym rozwiązaniem jest inwestycja w złoto za pośrednictwem funduszu ETF o nazwie SPDR Gold Trust (NYSE: GLD), który notowany jest na amerykańskiej giełdzie.

Jednostki tego funduszu można kupić za pośrednictwem polskich maklerów oferujących dostęp do giełdy za granicą lub poprzez konto u amerykańskiego brokera. Więcej na ten temat znajduje się w artykule: Jak zacząć inwestować na giełdzie za granicą.

Fundusz przechowuje w londyńskich sejfach należące do niego fizyczne sztaby złota o równowartości 35 miliardów dolarów, które są zabezpieczeniem jednostek ETF dostępnych na publicznej giełdzie. Złoto nie może być nikomu wypożyczane i jego jedynym celem jest zapewnienie gwarancji, że każda wyemitowana jednostka ETF ma pokrycie w realnym kruszcu.

Kupować i sprzedawać jednostki ETF można dokładnie w ten sam sposób, co akcje zwykłej firmy. Kurs ETF-a GLD niemal idealnie naśladuje ruchy cen złota i uzależniony jest wyłącznie od tego jednego czynnika. Tak więc inwestycję w ten ETF można potraktować jako inwestycję w złoto.

Minus tego rozwiązania jest taki, że sztaby złota należące do funduszu nie mogą być dostarczone inwestorowi, jeśli ten sobie tego zażyczy. Wszystkie transakcje rozliczane są jedynie gotówkowo za pośrednictwem publicznej giełdy.

Dlatego kupno jednostek ETF to naprawdę efektywna inwestycja w złoto, ale nie jest to stuprocentowy ekwiwalent posiadania monet bulionowych czy fizycznych sztabek złota.

Niemniej płynność funduszu jest przepotężna (dzienny obrót wynosi prawie miliard dolarów), a nad nieustannym wystawianiem zleceń kupna i sprzedaży czuwa animator rynku.

Ogromnym plusem ETF-a jest natomiast to, że spread wynosi tutaj jedynie 0.01%, a roczny koszt prowadzenia funduszu 0.40%. Tak więc 0.41% to będzie nasz jedyny wydatek w skali roku potrzebny do tego, żeby zainwestować w złoto. Nie da się ukryć, że jest to poziom o wiele korzystniejszy niż przy kupnie złotych monet lub sztab w Polsce, gdzie spread wynosi 6%, a nawet ulokowania złota w Singapurze przy spreadzie 2.30%.

Dla wielu osób korzystny może być nawet fakt, że złoto magazynowane jest w londyńskich sejfach i nie następuje jego dostawa, ponieważ odpada wtedy problem przechowywania kruszcu w domu (i ryzyko kradzieży) lub dodatkowy koszt wynajęcia skrytki bankowej.

Dla innych inwestorów z kolei brak poczucia tego, że posiadają coś fizycznego i namacalnego, może być jednak dużym dyskomfortem. Dlatego każdy indywidualnie musi ocenić która inwestycja w złoto będzie dla niego bardziej odpowiednia.

Jedyną formą inwestowania w złoto, której definitywnie nie polecam, jest ta oparta o kontrakty terminowe lub kontrakty CFD. W pierwszym przypadku zyski zje efekt contango, natomiast w drugim ujemne punkty SWAP. Tak więc absolutnie odpadają tu platformy brokerskie forex, certyfikaty inwestycyjne dostępne na GPW oraz wszelkie ETF-y i ETN-y inne niż ten o symbolu GLD.

Aktualizacja z września 2019 roku: 

Od momentu opublikowania pierwotnego tekstu kurs kruszcu urósł już o 20%. Powstaje więc pytanie czy obecnie dalej warto zainwestować w złoto? Moim zdaniem w tym momencie jest już nieco za późno. Pogłębianie się wojny handlowej pomiędzy USA i Chinami, wprowadzanie kolejnych taryf na kolejne produkty, ataki na producentów ropy naftowej w Arabii Saudyjskiej czy spadek rentowności obligacji rządowych wywindowały ceny kruszcu w ciągu ostatniego roku o niemal 30%. W dodatku w tym samym czasie dolar umocnił się o kolejnych kilka procent, co z punktu widzenia polskiego inwestora sprawia, że złoto jest obecnie jeszcze droższe. Dlatego w tym momencie z zakupami sugerowałbym jednak nieco poczekać, aż złoto wróci do rozsądniejszych poziomów. 

Artykuł Inwestycja w złoto opłaci się prędzej czy później. Poznaj trzy sposoby, żeby jak najlepiej zainwestować w złoto w 2019 roku pochodzi z serwisu Trading For a Living - blog na temat inwestowania.

Mocny dolar, rosnąca rentowność obligacji i coraz większy optymizm na rynkach zatrzymały niedawny rajd złota. Wzrostu cen nie byli już nawet w stanie podtrzymać kupujący zazwyczaj ogromne ilości kruszcu Chińczycy i Hindusi. Wielu zaczęło się zastanawiać czy nie jest to przypadkiem miejsce, w którym na rynek powinni wkroczyć długoterminowi kupujący.

Zdaniem dziennikarzy Reutersa warto jeszcze trochę poczekać. Oto dlaczego.

Stopy procentowe w USA

Jak świat długi i szeroki traderzy obstawiają, że 14 grudnia FED podniesie w USA stopy procentowe. Będzie to oczywiście czynnikiem negatywnym dla złota, ponieważ kruszec nie wypłaca odsetek. W związku z tym, wiele osób może uznać, że przy wyższych stopach procentowych bardziej opłaca im się lokować pieniądze, np. w obligacjach. W takiej sytuacji zazwyczaj popyt na złoto spada, tym samym dołując jego ceny.

— Rynek skupia się teraz na pozytywnej stronie obietnic Trumpa, która oznacza wyższy wzrost gospodarczy w USA, szybsze podnoszenie stóp procentowych przez FED i silniejszego dolara. To wszystko jest negatywne dla złota — mówi Julius Baer z firmy analitycznej Carsten Menke.

Rentowność obligacji

Dziesięcioletnie obligacje skarbowe wystrzeliły po tym jak Trump został prezydentem. Inwestorzy zakładają, że nowa administracja zwiększy poziom wydatków na infrastrukturę, co z kolei spowoduje wzrost inflacji.

— W sytuacji wysokiej rentowności obligacji koszt utraconych potencjalnych korzyści dla osób trzymających złoto jest zbyt wysoki, bo kruszec, który nie daje żadnych odsetek, przestaje być dla nich atrakcyjny na tle innych bezpiecznych instrumentów — dodaje Simona Gambarini z Capital Economics.

Silniejszy dolar

Kurs złota wyceniany jest w walucie amerykańskiej, a więc złoto ma tendencję do spadania w momencie, gdy dolar się umacnia. Jego zakup dla inwestorów z zewnątrz staje się wtedy bardziej kosztowny. Przez ostatni miesiąc dolar wzrósł do poziomów nie widzianych od kilkunastu lat, co posłało cenę kruszcu o 10% w dół.

Analitycy przewidują, że w 2017 roku dolar w dalszym ciągu będzie się umacniał. To nie pomoże notowaniom złota.

Apetyt na ryzyko

Zawirowania na rynkach finansowych nie wpływają już tak bardzo na notowania kruszcu. Złoto, które uważane jest za bezpieczną przystań w niepewnych czasach, rosło bardzo mocno po upadku Lehman Brothers czy po pojawieniu się plotek o bankructwie Grecji, które mogło wywołać kryzys w strefie euro. To jednak przeszłość, co udowodnił chociażby znikomy wzrost notowań złota po referendum w sprawie wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej.

— Inwestorzy przyzwyczaili się już do dużej zmienności na rynkach i dzisiaj nie robi ona na nich specjalnego wrażenia. Kiedy takie ryzykowne momenty jak upadek banku czy Brexit zdarzają się cały czas, to zwyczajnie tracą one na znaczeniu i ich wpływ na notowania staje się marginalny — mówi Carsten Fritsch z Commerzbanku.

Fizyczne zapotrzebowanie

Kiedy spadają ceny, to zazwyczaj szybko daje o sobie znać popyt na fizyczne złoto. Od 2010 roku azjatyckie kraje odpowiadały za 79% światowego zapotrzebowania na złotą biżuterię. Największymi kupcami były Chiny i Indie. To fizyczne zapotrzebowanie w efekcie windowało ceny złota z powrotem do góry.

Dzisiaj jednak popyt na złoto drastycznie spada. Indie wycofały niedawno z użycia niektóre banknoty, co spowodowało wyparowanie 86% wartości gotówki z obiegu. To wpłynęło z kolei na mniejsze zakupy złota, bo Hindusi biżuterię kupowali głównie za gotówkę. Chiny natomiast wprowadziły restrykcje na import kruszcu, aby zapobiec „wyciekowi” yuana za granicę.

— Z tych powodów fizyczne zapotrzebowanie na złoto jest bardzo niskie, więc dzisiaj po prostu nie istnieje prawdziwy popyt, który w poprzednich latach wspomagał wzrost cen złota — podsumowuje Daniel Smith z Oxford Economics.

Inwestować w złoto czy jeszcze poczekać?

Moim zdaniem warto jeszcze poczekać, aż złoto spadnie przynajmniej do poziomu z początku tego roku, czyli w okolice 1070 USD za uncję. Obecnie cena wynosi 1170 USD, co wydaje się poziomem dość atrakcyjnym, bo złoto potrafiło już kosztować 1900 USD kilka lat temu. Niemniej, ja nie potrafię dzisiaj znaleźć żadnego sensowego powodu, dla którego w niedalekiej przyszłości kruszec miałby się odbić i rosnąć w siłę.

Tak więc wydaje mi się, że warto jeszcze się powstrzymać, a jeśli złoto spadnie do poziomu około 1070 USD, to zainwestować w nie połowę docelowej kwoty, na wypadek gdyby kruszec spadał dalej. Dzięki temu będziemy mieli szansę uśrednić całą cenę zakupu w dół i dokupić drugie tyle, gdyby złoto spadło mocniej, na przykład do poziomu 900 USD, który ostatnio widziany był w 2009 roku.

Można też zastosować bardziej wyszukaną strategię hedgingową i stworzyć coś w rodzaju married put, czyli kupić już teraz jednostki ETF na złoto z perspektywą 2-3 lata, jednocześnie kupując wygasającą za 2-3 miesiące opcję PUT na tego samego ETF-a. Dzięki temu zabezpieczymy się przed sytuacją, w której złoto – zaraz po tym jak w nie zainwestowaliśmy – będzie spadało dalej.

Więcej o hedgingu przy pomocy opcji PUT pisałem w tym miejscu.

Jak zainwestować w fizyczne złoto?

Można oczywiście kupić monety lub sztabki. Polecam monety, ponieważ gdyby co, to można je dyskretnie ukryć za granicą, bez potrzeby zgłaszania tego służbie celnej. Przy wywożeniu monet za granicę liczy się bowiem ich wartość nominalna, a nie wartość kruszcu, z którego są wytworzone.

Tak więc, przy nominale 50 USD widniejącym na złotej uncjowej monecie, możemy legalnie wywieźć z kraju 200 monet o rzeczywistej wartości miliona złotych, ale o nominalnej wartości nie przekraczającej 10 000 USD/EUR (limit wywozu pieniędzy bez potrzeby deklarowania tego służbie celnej). W przypadku złotych sztabek taki trick już nie przejdzie.

Może brzmi to nieco paranoicznie, ale znam trzy osoby, które od dwóch lat sukcesywnie wywożą z kraju złoto i inne kosztowności w obawie przed inwazją ze strony Rosji. Mówię poważnie.

Bez względu na motywy, kupowanie złota w fizycznej postaci ma jednak dwa minusy. Po pierwsze – spread. Monety i sztabki sprzedawane są zazwyczaj ok. 4% drożej niż aktualna wartość kruszcu, a odkupowane 2% poniżej wartości. Na wstępie więc tracimy 6% na samym spreadzie.

Po drugie – koszty przechowywania. Jeśli ktoś nie boi się trzymać złota w domu, to ten koszt odpada. Jednak rozsądnie było by zdywersyfikować ryzyko i złoto ukryć, np. w skrytce bankowej. W Warszawie koszt małej skrytki to 300-600 zł rocznie, w Londynie i w Genewie 400-1000 euro.

Mało to wszystko wygodne i mało opłacalne. Jaka jest więc alternatywa?

Certyfikaty inwestycyjne na złoto lub fundusze ETF

Z perspektywy polskiego inwestora najłatwiej i najtaniej zainwestować w złoto przy pomocy certyfikatów emitowanych przez Raiffeisen Bank.

Plusem certyfikatów jest niski spread, duża płynność, bezpieczeństwo, łatwość zakupu i odsprzedania oraz możliwość nabycia certyfikatów w ramach IKE. Minusem jest fakt, że certyfikaty rozliczane są w złotówkach, a instrument bazowy w dolarach, tak więc występuje tu ryzyko walutowe, a przy kursie USD/PLN 4.20 certyfikaty są po prostu drogie.

Drugim rozwiązaniem jest fundusz indeksowy ETF skupujący fizyczne złoto. Jednym z takich funduszy jest SPDR Gold Trust o symbolu GLD. Fundusz trzyma prawdziwe sztabki złota ulokowane w londyńskich sejfach, a jego ruchy naśladują po prostu ruchy kruszcu. Sposób bardzo dobry i bezpieczny. W dodatku płacimy dolarami za instrument rozliczany w dolarach, więc odpada ryzyko kursowe. Wystarczy posiadać trochę zielonych i dostęp do giełdy za granicą.

Trzecim rozwiązaniem jest zakup akcji (lub ETF-a) firm wydobywających złoto. Ich kurs w dużej mierze uzależniony jest od kursu samego kruszcu. Tych ETF-ów jest kilkanaście, a samych firm jeszcze więcej, więc nie będę ich tu wszystkich wymieniał.

Źródło: Reuters

Artykuł Czy nadszedł już odpowiedni moment, aby zacząć inwestować w złoto? pochodzi z serwisu Trading For a Living - blog na temat inwestowania.

Dla mnie argumentem numer jeden za zakupem złota w tym momencie jest fakt, że risk/reward ratio wynosi ponad 1:4. Oznacza to, że w proponowanej transakcji na każdego dolara, którego stratę ryzykujemy w przypadku gdybyśmy nie mieli racji, przypadają 4 dolary zysku, jeśli rację mieć będziemy.

Wszystko to jednak przy odpowiednich założeniach, które wyglądają w tym momencie mniej więcej tak:

1. Kupujemy złoto po aktualnej cenie ok. 1254 USD za uncję
2. Bezwzględnie zamykamy transakcję ze stratą, jeśli w międzyczasie cena spadnie poniżej 1240 USD
3. Cel i poziom realizacji zysków ustawiamy na okolice 1340 USD

Przy takich parametrach transakcji stracić możemy ok. 1,5%, a zarobić ponad cztery razy więcej, czyli ok. 7% minus prowizja od zleceń i ewentualne koszty lewarowania. Sądząc po zakresie i czasie trwania historycznych rajdów złota, nasz horyzont inwestycji wynosi od 1 do 3 tygodni.

Dlaczego złoto powinno rosnąć — analiza techniczna

Przede wszystkim złoto w ciągu ostatniego roku ani razu nie było jeszcze tak bardzo wyprzedane. Wskaźniki RSI i MACD pokazują bardzo niskie poziomy nie widziane od dawien dawna. To sugeruje rychłe krótkoterminowe odbicie.

Poza tym, złoto od początku 2016 roku znajduje się w silnym trendzie wzrostowym, obecnie odbijając się od dolnej linii kanału oraz od długoterminowej średniej kroczącej. W dodatku wydaje się, że kurs zatrzymał się akurat na poziomie wsparcia wyznaczonym przez dołek z końca czerwca.

Powyższe wskazania nie gwarantują oczywiście, że nie nastąpią dalsze spadki. Moim zdaniem jednak, w tym momencie krótkie odbicie jest nieco bardziej prawdopodobne niż pogłębienie się korekty. A dopóki risk/reward ratio transakcji przekracza 1:4, to nawet marne 50% szans na wzrosty w zupełności mi wystarcza.

Analiza fundamentalna także jest za rajdem na północ

Zbliżają się wybory w USA. Jeśli sondaże będą wskazywały rosnącą przewagę Donalda Trumpa, to kraju grozi, delikatnie mówiąc, niestabilność. Chociaż są tacy, którzy mówią wręcz o recesji. W czasach niestabilnych kapitał napływa do aktywów bezpiecznych, takich jak złoto.

W dodatku, jesteśmy w takim momencie, że w USA ceny akcji na giełdzie osiągnęły zawrotne poziomy (CAPE w tym momencie wynosi 27!). Giełda amerykańska potrzebuje więc odreagowania i korekty. Rośnie zatem ryzyko przeceny na akcjach, zwłaszcza, że FED czai się na podniesienie stóp procentowych. Co to ma wspólnego ze złotem? Kruszec używany jest jako dywersyfikacja dla inwestycji w amerykańskie akcje, więc istnieje spora szansa, że część pieniędzy, które odpłyną z giełdy, trafi właśnie tutaj.

No i nie wolno też zapominać, że zapotrzebowanie na złoto z krajów rozwijających się cały czas jest spore (w zeszłym roku same tylko Chiny kupiły 986 ton złota — wzrost o prawie 4%).

Jak zainwestować w złoto na krajowym rachunku brokerskim

Najprościej kupić certyfikaty inwestycyjne Raiffeisen Banku notowane na warszawskiej GPW. Do wyboru mamy certyfikaty typu tracker o symbolu RCGLDAOPEN, które odzwierciedlają ruchy cen złota 1:1 lub certyfikaty z dźwignią typu faktor i turbo. Nie mam nic przeciwko dźwigni, ale trzeba pamiętać, że w certyfikatach typu faktor reset następuje codziennie. W przypadku inwestycji dłuższej niż jeden dzień, to zawsze rodzi trochę większe ryzyko i trzeba dokładnie rozumieć co się robi i jak działa ten instrument.

Inną opcją jest zakup ETF-a na amerykańskiej giełdzie. Wybór jest ogromny, od prostych ETF-ów odzwierciedlających ruchy kruszcu 1:1, przez ETF-y z dźwignią, po ETF-y łączone na złoto i akcje firm wydobywczych, które zazwyczaj rosną razem ze wzrostem cen metalu.

Last but not least — platforma forex i kontrakty CFD. Sposób dobry jak każdy inny. Trzeba tylko wziąć pod uwagę punkty SWAP.

PS. W związku z tym, że jest to transakcja czysto spekulacyjna, nie przesadzajmy z wielkością pozycji. W moim przypadku, na przykład, złoto kupione wczoraj przy cenie 1255 USD stanowi jedynie 1,7% całego portfela inwestycyjnego.

PS 2. Dodatkowym elementem ryzyka jest kurs dolara do polskiej waluty (złoto wyceniane jest w USD, a my inwestujemy w PLN).

Artykuł Szybka okazja na zakup złota i zarobienie 7% w niecały miesiąc, a wszystko to przy małym ryzyku pochodzi z serwisu Trading For a Living - blog na temat inwestowania.