Problem pojawił się w momencie kiedy kanadyjskie władze znacznie obniżyły opłatę, którą tamtejsi drwale muszą uiszczać za każde wycięte drzewo na terenie Kanady. W porównaniu do daniny płaconej przez amerykańskich kolegów jest to kwota o wiele niższa. W efekcie tego zabiegu produkt dostarczany przez kanadyjskie firmy jest dużo tańszy niż odpowiednik wycinany i przetwarzany w Stanach.

Amerykańskie lobby jednak nie próżnowało i prawdopodobnie dopięło swego, wymuszając wprowadzenie ograniczeń na import kanadyjskiego towaru. Ograniczenie to może przybrać formę dodatkowych opłat importowych na tarcicę pochodzącą od sąsiada z północy (taka kolejna wersja border tax).

Nowe przepisy mają być wprowadzone pod koniec kwietnia. Jeśli tak się rzeczywiście stanie, to cena towaru powinna poszybować do góry. Zwłaszcza, że cały czas rośnie zapotrzebowanie na drewno na terenie USA, które używane jest głównie przy budowie i remontach domów. Goldman Sachs wyliczył, że w 2017 roku sprzedaż nowych domów powinna wzrosnąć o 9%.

Zdaniem analityków amerykańska podaż nie będzie w stanie za tym popytem nadążyć, bo w Ameryce brakuje aktualnie rąk do pracy przy wycince drzew. Dlatego do tej pory niedobory zastępowane były produktem sprowadzanym z Kanady. Jednak po wprowadzeniu taryf stanie się to zwyczajnie nieopłacalne lub po prostu bardziej kosztowne.

Reasumując, te trzy czynniki, czyli zwiększony popyt, zmniejszona podaż i wyższe koszty produkcji, powinny posłać ceny tarcicy do góry. Widać tu jakąś logikę. Problem w tym, że to już się stało. Po pojawieniu się informacji o możliwych nadchodzących ograniczeniach cena tarcicy na CME błyskawicznie skoczyła z 330 do 380 USD.

Ten wzrost kursu był jak najbardziej uzasadniony, tylko czy w takim razie nie jest już za późno, żeby dopiero teraz wchodzić na rynek?

Otóż jest zdecydowanie za późno żeby zainwestować bezpośrednio w samą tarcicę, ale… Wcale nie jest jeszcze za późno, żeby kupić akcje przetwórców tarcicy, o których pisze Barron’s, a które ukrywają się w ETF-ie o wymownym symbolu: CUT. Podczas gdy ceny samego towaru skoczyły o 15%, akcje firm w dalszym ciągu stoją praktycznie w miejscu.

Minus tego pomysłu jest taki, że tylko 45% ETF-a to akcje firm amerykańskich. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby trochę pogrzebać i z tego ETF-a wybrać sobie jedną czy dwie spółki, które w dużej mierze działają na terenie USA. Takimi spółkami są, na przykład: Weyerhaeuser (symbol: WY), West Fraser (symbol: WFTBF) czy Interfor (symbol: IFSPF lub IFP.TO).

Moim zdaniem ciekawie wygląda ostatnia spółka, której kurs razem z notowaniami tarcicy na początku lutego wystrzelił z poziomu 14 USD do 18.75 USD, a w marcu zaliczył korektę do 16.50 USD. Wydaje mi się, że dzisiaj to może być korzystna cena, aby kupić te akcje z perspektywą średnioterminową. Zwłaszcza, że wskaźniki nie sugerują przewartościowania jak w przypadku konkurentów.

Jakimś zagrożeniem w dłuższym terminie może być natomiast stopniowa podwyżka stóp procentowych, a co za tym idzie droższe kredyty, co z kolei przekłada się na mniejszą liczbę kupowanych domów. Jednak na taki efekt trzeba będzie jeszcze poczekać rok czy dwa, aż stopy rzeczywiście wzrosną do wyższych poziomów.

Kredytobiorcy też mają oczy i uszy, czytają gazety i oglądają telewizję. Jeśli wszyscy mówią, że za dwa lat stopy znajdą się na dwa razy wyższym poziomie i kredyty pójdą do góry, to teraz jest ostatnia szansa, żeby wziąć pożyczkę pod hipotekę i wybudować nowy dom po korzystnej cenie.

Póki co więc zyski amerykańskich producentów tarcicy powinny rosnąć, pompowane zwiększonym lokalnym zapotrzebowaniem, na które w dodatku z pewnością wpłynie urzędowe ograniczenie konkurencji z północy.

Źródło: Barron’s, 25.03.2017 r.

Artykuł Mini wojna handlowa pomiędzy USA i Kanadą pośle ceny tarcicy do góry? pochodzi z serwisu Trading For a Living - blog na temat inwestowania.

Głównym czynnikiem napędzającym wzrost sektora jest postępująca legalizacja. W samym 2016 roku aż dziewięć stanów złagodziło swoje przepisy, które sprawiają, że rekreacyjne palenie trawki na ich terenie jest już legalne. Arcview zakłada, że trend ten zostanie utrzymany i z biegiem czasu kolejne stany pójdą za przykładem Kaliforni czy Newady.

Jeśli tak się stanie, to rynek legalnej marihuany rzeczywiście będzie miał już z górki. Handel trawką to chyba jedyna branża na świecie, w której nie trzeba specjalnie przekonywać klientów do swoich produktów. Zapotrzebowanie na towar istnieje bowiem już od dawna, tylko do tej pory było ograniczone wyłącznie do czarnego rynku.

Arcview szacuje, że całkowita wartość sprzedaży marihuany w USA (także tej nielegalnej) wynosi około 53 miliardów dolarów rocznie. To ogromny tort, z którego legalna odnoga branży może ugryźć naprawdę spory kęs. To zresztą nie powinno być specjalnie trudne. Jeśli klient będzie miał do wyboru spotkać się w nocy z zakapturzonym dilerem w obskurnym podziemnym garażu lub wejść w środku dnia do nowego, przytulnego sklepiku w centrum miasta, w dodatku z miłą obsługą i z możliwością zapłacenia kartą kredytową, to chyba oczywiste co wybierze.

Firma w swoim raporcie zwraca też uwagę, że postępująca legalizacja marihuany może znacznie zwiększyć zapotrzebowanie na produkty pochodne od samej trawki, takie jak koncentraty czy olejki do inhalatorów albo żywność z dodatkiem marihuany. To sprawi, że klienci na trawkę będą wydawali więcej niż do tej pory. W rezultacie zielony rynek w samych USA (legalny i nielegalny) osiągnie w 2025 roku wartość ponad 65 miliardów dolarów. To oszałamiający wzrost, w który warto zainwestować. 

Zagrożeniem i czynnikiem hamującym te optymistyczne oczekiwania może być prezydentura Donalda Trumpa i przeszkody stawiane na poziomie prawa federalnego. IRS na przykład w dalszym ciągu nie pozwala legalnym zielonym biznesom na odliczanie kosztów prowadzenia działalności, co skutkuje tym, że realnie płacony podatek od handlu trawką wynosi około 70%. Media także nie ułatwiają życia ziołowym przedsiębiorcom stwarzając problemy przy promocji nowej kategorii produktów. Facebook na przykład usuwa profile sklepów sprzedających legalną marihuanę, utrudniając im dotarcie do klienta poprzez social media.

Ryzyko polityczne nie wydaje się jednak zbyt duże w dłuższym terminie. Jak wynika z sondażu Gallupa, około 60% Amerykanów popiera legalizację marihuany i liczba ta rośnie od 2000 roku. Dlatego mało prawdopodobne jest, aby politycy zacięcie walczyli o odgórne utrudnianie poszczególnym stanom liberalizacji przepisów, bo 60% obywateli to jednak solidny elektorat.

PS. W najbliższym czasie postaram się zbadać temat i dowiedzieć w jaki sposób można (legalnie) zainwestować w ten biznes. Póki co mogę podpowiedzieć, że Kanada bodaj jako pierwsza wprowadziła na giełdę firmę zajmującą się produkcją i handlem medyczną marihuaną. Firma nazywa się Canopy Growth Corporation, a jej symbol na Toronto Stock Exchange to CGC. W Kanadzie zainwestować w marihuanę można natomiast przy pomocy obecnego w Polsce brokera Degiro.

Źródła:

Investopedia.com

ArcviewMarketResearch.com

Artykuł Jak zainwestować w marihuanę? Wartość tego rynku potroi się w ciągu najbliższych pięciu lat pochodzi z serwisu Trading For a Living - blog na temat inwestowania.